De mol rommelt al onder de grond. De pissebeddenclan fluistert tussen de stenen. De egel kreeg een prachtig gedicht van onze wijkdichteres. De eerste verhalen zijn er. Maar de tuin is nog lang niet uitverteld. We maken samen een audiotour vol humor, spanning en fantasie. Een avontuur voor kinderen… en stiekem minstens zo leuk voor grote mensen. 🌿 Geef een dier een stem We zoeken bewoners die willen meedenken, schrijven, tekenen of inspreken. Wie durft: de bij karakter te geven? 🐝 de spin een spannend randje te geven? 🕷 een ander tuindier tot leven te wekken? een kort, grappig of ontroerend verhaal te schrijven? zijn of haar stem te lenen aan een mol, egel of pissebed?
Je hoeft geen professional te zijn. Humor mag. Spanning mag. Stilte mag ook. De opnames maken we in samenwerking met de Open Studio in het Trefpunt. Daarnaast werken we samen met VRIJDAG in de Buurt en de cultuurcoach, die helpt om talent uit de wijk zichtbaar te maken. En kun je niet naar de studio komen?
Dan kom ik gewoon bij je langs met een microfoon.
🎤 Informatiebijeenkomst Wil je weten hoe het werkt of meteen aanhaken? Kom langs bij de Torteltuin: 📅 20 maart – 16.00 tot 17.00 uur 📅 21 maart – 16.00 tot 17.00 uur
We laten horen wat er al is, vertellen wat er nog nodig is en kijken samen hoe jouw talent kan meedoen. Dit wordt een geweldige attractie voor kinderen. Maar ook een plek waar volwassenen glimlachend blijven hangen bij een QR-code.
De Torteltuin groeit niet alleen in groen. Ze groeit in creatieve kracht uit de wijk. En misschien groeit jouw stem straks mee tussen de kruiden 🌿
Een paar weken geleden lag de Torteltuin nog onder een dikke laag sneeuw. Alles was weer wit. Stil. Bijna sprookjesachtig. Maar is de lente er echt, nu trekken we onze laarzen aan. Morgen, maandag23 februari, beginnen we, met het tuinwerk. Maandag is voorlopig onze vaste werkdag — de hele dag. En er is veel te doen. We gaan struiken uitgraven, de tuin anders indelen en ruimte maken voor nieuwe plannen.
Een sprookjestuin om 7.30
De Torteltuin gaat veranderen. Er is een too-do lijstje. Binnenkort krijgen we via de gemeente nieuwe materialen: aarde, compost en bouwmaterialen. Daarmee maken we de tuin mooier, sterker en toekomstbestendig.
De binnentuin wordt een hele mooie kruidentuin. Een bewoner uit de Boelemaheerd neemt hierin het voortouw. Hoe mooi is dat? Iemand uit de buurt die zegt: dit stuk pak ik op. Denk aan verschillende soorten munt, tijm, rozemarijn, salie, citroenmelisse — geuren en smaken die je meteen het gevoel geven dat de tuin leeft. Zo wordt de Torteltuin steeds meer van ons allemaal. Delen met de buurt Wat hier te veel is, krijgt elders een nieuw leven. Bij de Wibenaheerd start een nieuw buurttuintje. Planten en struiken die hier ruimte moeten maken, verhuizen daar naartoe. Wat wij uitgraven, helpt daar weer iets groeien. Dat is hoe buurtkracht werkt.
Het informatiehuisje
Bij de Torteltuin staat een half huisje. Dat maken we tot een klein informatiepunt. Nieuwtjes, plannen en oproepjes komen daar te hangen
Laagdrempelig, zichtbaar en voor iedereen die even wil kijken wat er speelt. Dit is pas het begin. Waarschijnlijk breiden we de werkdagen uit. Hoe precies, dat ontdekken we samen. De tuin groeit, en wij groeien mee.
We hebben hulp nodig.
Je hoeft geen ervaring te hebben. Alleen zin om mee te doen. Het wordt misschien wat regenachtig, maar we zijn niet van suiker. En voor de harde werkers maak ik verse linzensoep, met broodjes. Warm, voedzaam en verdiend. Van sneeuw naar schop. Van plannen naar doen. Van teveel naar delen. Van losse ideeën naar een levende tuin. Doe je mee? Wil je aansluiten of meer weten? Stuur gerust een mailtje of kom gewoon langs op maandag. Tanjawillems65@gmail.com
De aarde is koud, de bedden liggen stil en de drukte van het groeiseizoen maakt plaats voor rust. Het is een periode waarin er buiten weinig gebeurt en de tuin even lijkt te slapen.
Toch was de Torteltuin deze winter niet helemaal stil.
Er was één moment waarop alles samenkwam: midwinter, zonnewende Yule 21 December. Dat gaat over het diepste donker en het terugkeren van het licht. Veel vn wat we nu met kerst associëren(lichtjes, groen vuur en samenkomen. Dat deden wij bij de Tuin met een vuurtje, en dampende mokken chocolademelk en glühwein. Warempel opvallend veel bezoekers. Mensen bleven hangen bij het vuurtje en raakten in gesprek. Ze warmden zich niet alleen aan het vuur, maar ook aan elkaar. Het was eigenlijk de enige echte activiteit in de Torteltuin deze winter, en juist daardoor extra bijzonder.
Rond dat vuur werd niet alleen teruggekeken, maar ook vooruit. Er werd al voorzichtig gesproken over nieuwe ideeën, plannen en wat er allemaal aan zit te komen. En terwijl de tuin zelf in rust was, bleek daar al beweging te ontstaan.
De wijk in, terwijl de tuin stil was
Parallel aan die winterse stilte werkte een grote groep studenten van de Hanzehogeschool aan de Torteltuin. Zij deden niet alleen creatief werk, maar gingen ook echt de wijk in. Ze spraken bewoners op straat, bezochten plekken waar wij zelf minder komen en stonden zelfs in Winkelcentrum West — een heel ander deel van Beijum dan waar de Torteltuin ligt.
Hun vragen waren simpel, maar veelzeggend: Ken je de Torteltuin? Ben je er wel eens geweest? En zo nee, waarom niet?
Voor veel mensen bleek de Torteltuin onbekend. Anderen hadden er wel eens langs gelopen, maar waren nooit naar binnen gegaan. De studenten vroegen door: over toegankelijkheid, over uitstraling en over of mensen zich welkom voelen. Of dat er toch ergens een drempel zit.
Die gesprekken gaven ons een eerlijk beeld van hoe de Torteltuin wordt gezien — of soms helemaal niet wordt gezien.
Met nieuwe ogen kijken
Met alles wat ze hoorden in de wijk, keken de studenten opnieuw naar de Torteltuin zelf. Hoe komt deze plek over als je haar voor het eerst tegenkomt? Wat vertelt ze al, en wat nog niet?
Van daaruit ontstonden ideeën die verrassend goed pasten. Zo groeide het idee dat alles bij ons begint met tortel. De Torteltuin, natuurlijk. Maar ook de Tortelkeuken, omdat samen koken erbij hoort. En de Torteltafel, waar we eten, praten en elkaar ontmoeten. Woorden die niet bedacht voelen, maar vanzelfsprekend zijn.
Een duif, een stijl en een gezicht
Ook ontwierpen de studenten een nieuw logo. Daarin komt een tortelduif terug, geïnspireerd op Dolly de Duif uit Pluk van de Petteflet. Een speels en zacht figuur dat staat voor verbeelding, ontmoeting en samen leven — precies waar de Torteltuin voor staat.
Samen met het logo kozen ze kleuren en een huisstijl die alles bij elkaar brengen. Voor het eerst voelt het alsof de Torteltuin echt een herkenbaar gezicht heeft. Iets wat je onthoudt, of je nu een flyer ziet of straks op de website kijkt.
Kleine veranderingen, grote betekenis
Ook onze website werd onder de loep genomen. We gebruiken een gratis WordPress-blog en dat past bij ons: eenvoudig en toegankelijk. Tegelijkertijd merkten de studenten — net als bezoekers — dat het soms onduidelijk is wat je hier allemaal kunt doen. Nu moet je vaak flink scrollen om overzicht te krijgen.
Hun voorstel was helder: maak het eenvoudiger. Bijvoorbeeld met een balk bovenaan de site met duidelijke knoppen zoals Over ons en Wat kun je doen in de Torteltuin. Geen grote ingreep, maar wel eentje die de toegankelijkheid vergroot. En dat sluit precies aan bij wat ze in de wijk hoorden.
De winter als voorbereiding
Deze winter bestond uit sneeuw, kou, stilte, maar toch één warm midwintervuur. georganiseerd door onze nieuwe feestcommissie. De wintertijd is altijd een tijd van heel veel dromen en denkwerk. Terwijl de tuin sliep, werd er onderzocht, en geluisterd Door ons en de studenten, maar ook door bezoekers, door gesprekken in de wijk en rond het vuur.
De Torteltuin is misschien een plek van seizoenen, maar ook van beweging. En alles wat deze winter is ontstaan, nemen we mee het nieuwe jaar in.
De tuin mag dan even hebben gerust — het vuur brandt alweer. Er komt veel nieuws aan!!! Geïnteresseerd !!! je kan contact opnemen via tanjawillems65@gmail.com of 0616036012
Afgelopen periode ben ik 2 keer bij de presentatie geweest van de aanpassingen die aan het voetbalveld gedaan gaan worden, die tussen de wibanaheerd en hylkemaheerd ligt. Deze gaat aangepakt worden.
Hieruit kwam ook naar voren dat meerdere mensen een goede speeltuin missen die zowel aansluit bij kleine als grotere kinderen. En dat de speeltuin in de hylkemaheerd waar de torteltuin zit toe is aan vervanging van toestellen en dat er zorgen zijn rondom de veiligheid van de speeltuin, toestellen en het verkeer er omheen.
Ook kwam naar voren dat hierover verschillende meldingen gedaan zijn bij de gemeente.
Ik ben daarop in gesprek gekomen met iemand van het WIJ team die over de speeltuinen gaat in de wijk. Hij gaf aan dat er melding gemaakt moeten worden om de speeltuin onder de aandacht van de gemeente te brengen. Ik heb gezegd dat deze er zijn.
Daarnaast heb ik vandaag met Tanja om de tafel gezeten om te kijken hoe we de torteltuin en speeltuin goed kun laten samenwerken en elkaar kunnen laten aanvullen ook richting WIJ en de gemeente.
Ik heb daarom een paar vragen. Zouden jullie die willen beantwoorden als je hierbij betrokken wil zijn:
1) Ben of ken jij iemand die in het verleden een melding heeft gemaakt bij de gemeente of het WIJ team Betreft de speeltuin aan de hylkemaheerd? Zo ja, wanneer en waarover?
2) Wat vind jij als ouder belangrijk in de speeltuin?
3) Wat vinden je kinderen belangrijk en leuk in een speeltuin?
Zou je de vragen per punt willen beantwoorden?
Ik neem dit dan mee in de gesprekken met het WIJ team.
Wat gebeurt er als je met een bijzonder karretje met thee, koekjes en nieuwsgierigheid de wijk in trekt? Afgelopen donderdag ontdekten we het samen met minerva studenten van “De Mensplek”. Een middag vol gesprekken, glimlachen en verhalen — over samen leven, ouder worden en soms ook over eenzaamheid. Gewoon, midden in de buurt op straat.
Afgelopen donderdag trokken we samen met de Mensplek — een paar studenten van kunstacademie Minerva — de wijk in. Ze hebben een prachtig karretje gemaakt: een rijdend kunstwerk vol kleur, kopjes en koekjes. Daarmee gingen we van straat tot straat. We begonnen voor de Torteltuin in de Hylkemaheerd en lipen langzaam naar de Boelemaheerd. Gewoon om met mensen in gesprek te gaan.
Het karretje was meteen een eyecatcher. Mensen bleven staan, glimlachten, maakten een praatje. En zodra de thermoskan open ging en de geur van thee zich verspreidde, ontstonden vanzelf kleine ontmoetingen — soms luchtig, soms juist heel persoonlijk.
Wat opviel, was hoe vaak eenzaamheid ter sprake kwam. Veel mensen in onze wijk voelen zich alleen. Dat is iets wat je niet altijd ziet, maar wel hoort als je even echt luistert. Zo’n karretje, een kop thee, een klein gebaar — het opent iets. Mensen durven te praten, en dat maakt een groot verschil.
Ook ouder worden in de wijk kwam vaak aan bod. Onze buurt vergrijst. Veel mensen wonen hier al decennia, maar verhuizen doen ze niet: er is simpelweg weinig passende woonruimte. Daardoor blijven mensen soms te groot of te geïsoleerd wonen, terwijl ze eigenlijk dichter bij anderen zouden willen zijn.
Die gesprekken waren waardevol. Ze lieten zien hoe belangrijk plekken zijn zoals de Torteltuin — waar mensen elkaar kunnen ontmoeten, waar ruimte is voor verhalen, en waar iets simpels als een karretje met thee kan helpen om het ijs te breken. Maar ook hoe hobbelig hier de trottoirs zijn waardoor mensen met bv. Een rollator moeilijker lopen en dus niet zo gauw meer naar buiten gaan, kwam ter sprake.
En natuurlijk smaakt dit naar meer. Het nodigt uit om dit vaker te gaan doen en het verder uit te breiden. Om regelmatiger met het karretje op pad te gaan, samen met De Mensplek, en zo stap voor stap een echte rondgang door de hele wijk te maken — van straat tot straat, van mens tot mens.
💚 Wil je een keer meedoen, meehelpen of gewoon een kop thee komen drinken? Je bent van harte welkom in de Torteltuin — waar ontmoeting begint met iets. Als je je aan wil sluiten, of graag wilt dat we in jou heerd langs komen. je kan altijd mailen naar tanja.willems@beijum.org
Een frisse herfstwind door de Torteltuin Het werken in de tuin staat nu op een laag pitje. De herfst is begonnen en dat hebben we gemerkt – het heeft de laatste tijd flink gestormd. Maar ook figuurlijk waaide er een frisse wind door de Torteltuin, want we mochten een grote groep studenten verwelkomen.
Het was een drukte bij de tuin afgelopen woensdag 24 september, een grote groep studenten communicatie van de Hanze die rondliepen, vragen stelden, plannen maakten en ideeën opgeschreven. Samen kijken we hoe we de Torteltuin beter kunnen maken. Niet de plantjes, maar hoe we nog het socialer kunnen maken en bekender. Maar ook educatief voor bezoekers van de tuin. Leren bv. Wat er allemaal leeft in de tuin. En dat gaat hopelijk een flinke stap vooruit. – de studenten gaan nu het 1ste semester zich ermee bezig houden en de ideeën uitwerken.
De afgelopen jaren hebben we in de Torteltuin vaak te maken gehad met flinke droogte. Water geven werd soms een hele uitdaging. Eerst deden we dat met een tuinslang vanuit huis, maar dat kostte veel kostbaar drinkwater. Daarna bedachten we dat we het wel uit de sloot konden halen. Zo gingen een paar stoere mannen met gietertjes steeds water opscheppen – kroos en al – en dat over de tuin sproeien. Een tijdrovend, zwaar en soms nogal modderig klusje.
Gelukkig is er nu een veel betere oplossing! Via het wijkbudget van onze wijk Beijum hebben we een waterpomp kunnen aanschaffen. Gisteren hebben we hem samen met een aantal vrijwilligers geïnstalleerd en getest. Hij werkt fantastisch!
We willen graag een groot dankjewel zeggen tegen het wijkbudget en de bewonersorganisatie, die dit mogelijk hebben gemaakt. Dankzij jullie kunnen we onze groentes en bloemen in de Torteltuin nu ook tijdens droge periodes laten groeien en bloeien – zonder blubber tot achter onze oren.
En het mooiste? De pomp raakt nooit buiten adem… in tegenstelling tot sommige vrijwilligers. 😉
Blijf ons volgen! Op 7 september organiseren we bij Torteltuin een groot drie gangen diner om alle mooie stappen van dit jaar samen te vieren. Houd onze blog in de gaten voor meer informatie – je wilt dit feest niet missen! Je kan je alvast opgeven bij Tanja.
Goed nieuws: ik heb mijn eigen basisbaan gecreëerd!
Het is me gelukt! 🎉 Na een lange winter van broeden, schrijven, praten en plannen maken, ben ik in de lente echt losgegaan… En nu kan ik het met trots zeggen: ik heb een baan voor mezelf gecreëerd, midden in de wijk, vanuit mijn eigen bewonersinitiatieven zoals de Torteltuin
Met hulp van mijn jobcoach via Saaksumborg, en dankzij alle gesprekken en inzichten van de afgelopen tijd, zoals met de BOB (bewonersorganisatie) en Jacqueline de opbouwwerker, heb ik een basisbaan weten te realiseren. Aan de hand van wat ik al doe. Hoe cool is dat. Doe me dat maar eens na.
Maar wat is dat eigenlijk, een basisbaan?
Een basisbaan is werk dat er toe doet, dat belangrijk is voor de samenleving, maar waar nog geen formele functie of loon tegenover stond. Werk dat ik al jaren met hart en ziel doe in de wijk – en nu dus met erkenning en structuur. Een door de gemeente gesubsidieerde baan.
Vanaf 1 september ga ik officieel aan de slag met wat ik het liefste doe: werken aan verbinding in de wijk. Wist je dat Beijum de wijk is met de meeste bewonersinitiatieven van Groningen? Ik wist dat ook niet, tot voor kort! Dankzij een onderzoek van Marit Coehoorn (waar ik aan mee heb gewerkt en waar ik veel aan heb gehad), weet ik nu dat er zóveel prachtige dingen gebeuren in onze buurt.
We gaan die initiatieven allemaal in kaart brengen: welke bewoners zitten erachter, wat gebeurt er al, wat is er nog nodig, en waar kunnen we elkaar versterken? Ik wil bewoners en initiatiefnemers samenbrengen, zodat we als netwerk sterker staan – en gezamenlijk verder kunnen bouwen aan onze wijk.
Kortom: ik ben superblij en trots. En dankbaar. Voor iedereen die met me mee heeft gedacht, geluisterd, gesteund – en ook hier op de website heeft meebewogen. Op naar een mooie toekomst vol samenwerking!
Waar initiatieven nemen wel niet toe kan leiden. Je steekt een schep in de grond en maakt een mooie tuin. Ik hoop hiermee mensen te inspireren.
De Torteltuin bestaat inmiddels vijf seizoenen. Wat begon als een experiment, een plek vol dromen en ideeën, is uitgegroeid tot een stevige, groene basis in de buurt. Je voelt het als je er bent: de tuin leeft, groeit en verbindt.
In ons groentetuintje staat alles er prachtig bij. De planten doen het goed en het is een feest om te zien hoe mensen – jong en oud – erdoorheen wandelen, even blijven kijken of een praatje maken. De Torteltuin is echt van ons allemaal geworden.
Dit jaar is extra bijzonder: morgen komt het college van burgemeester en wethouders langs voor een bezoek.ze krijgen een rondleiding in Beijum oost en door de torteltuin tuin. Dat is een eer én erkenning voor wat we hier samen hebben opgebouwd.
We zijn druk bezig met de voorbereidingen en kijken uit naar het moment waarop we kunnen laten zien wat de Torteltuin betekent – voor de wijk, voor de natuur, en voor de mensen die er steeds weer hun weg naartoe vinden. Sociale cohesie op een natuurlijke manier in de openbare ruimte.
Er zijn verschillende kroppen sla klaar om gegeten te worden. 2 Eikenbladsla en 2 Roma sla kroppen.
Gered van de oprukkende slakken
We hebben veel groenteplantjes aangeplant. Boerenkool en andere verschillende kolen. Maar ook knolselderij en koolrabi. Die zijn nu nog wel kwetsbaar voor vraat.
Een middag vol ideeën, energie en speelzin – symposium vanuit het lectoraat De Gezonde stad.
Ik was de 24 ste juni aanwezig op een inspirerend symposium aan de Hanze Hogeschool, waar het oa. draaide om spelen, natuur en betrokken bewoners. Dat trok mijn aandacht het meest natuurlijk.
In het bijzonder ging het over de werkgroep Spelen en andere bewonersinitiatieven in de wijk Beijum en over de Groene Long. Een belangrijke strook natuur midden door de wijk. Uitdagend spelen in Beijum
Wat me raakte was hoeveel kennis, creativiteit én liefde er is voor de buurt. Er werd nagedacht over hoe we kinderen in de wijk meer ruimte kunnen geven om te spelen – niet alleen veilig, maar ook uitdagend, wild, klimmend, ontdekkend, in de natuur. Beijum is toch wel de groenste wijk van Groningen.
Hoe kunnen we de bestaande plekken versterken? Hoe maken we verbinding tussen speelplekken, tussen mensen, tussen groen? Daar gaat een groep studenten ons mee helpen hier in de wijk.
De Torteltuin kwam ook even ter sprake. Dat wordt een vervolgtraject na de zomer, waar we met een groep studenten samen aan gaan werken. Hoe mooi is het dat denken en doen, droom en daad zo samen kunnen komen?
Presentatie van studenten
De ideeën vlogen over tafel: van informatieborden tot avontuurlijke klimtoestellen, van natuurlijke materialen tot meer biodiversiteit. En altijd met die ene vraag op de achtergrond: hoe maken we van onze wijk een plek waar kinderen én natuur kunnen groeien?
Ik ging naar huis met een hoofd vol plannen en een hart vol enthousiasme. Wat een rijkdom om te mogen werken aan een wijk die leeft, leert en speelt.
De Torteltuin 